Hebrenjve 7

1. Sepse ky Melkisedeku, ishte mbreti i Salemit, prift i fort të lartit Perëndi, i cili u takua me Abrahamin kur ky kthehej nga shpartallimi i mbretërve, dhe e bekoi.
2. Atij Abrahami i ndau edhe të dhjetën nga gjithë plaçka, - i cili së pari përkthehet mbret drejtësie, dhe pastaj edhe mbret i Salemit, që do me thënë mbret paqeje, -
3. pa atë, pa nënë, pa gjenealogji, pa pasuri as fillim ditësh, as fund jete, por i ngjashëm me Birin e Perëndisë, mbetet prift përgjithnjë.
4. Pa mendoni sa i madh ishte ky, të cilit Abrahami, kryeati, i dha edhe të dhjetën nga plaçkat.
5. Edhe nga të bijtë e Leviut ata që marrin priftërinë, kanë porosi të marrin sipas ligjit të dhjetën nga populli, domethënë nga vëllezërit e tyre, ndonëse kanë dalë nga mesi i Abrahamit.
6. Po ai që nuk e kishte gjenealogjinë nga ata mori të dhjetën nga Abrahami, dhe bekoi atë që kishte premtimin.
7. Edhe pa asnjë kundërshtim më i vogli bekohet nga më i madhi.
8. Edhe këtu njerëz të vdekshëm marrin të dhjeta; po atje merr të dhjeta ai që dëshmohet se rron.
9. Edhe që të them kështu, me anë të Abrahamit edhe Leviu, që merr të dhjeta, dha të dhjeta.
10. Sepse ishte ende në mesin e të atit, kur u takua me atë Melkisedeku.
11. Po të ishte pra, përsosmëria me anë të priftërisë Levitike, - sepse populli mbi atë mori ligjin, - ç’nevojë ishte pra të ngrihet tjetër prift sipas rregullit të Melkisedekut, e të mos thuhet më sipas rregullit të Aronit?
12. Sepse kur ndërrohet priftëria, nga nevoja bëhet edhe ndërrim ligji.
13. Sepse ai, për të cilin thuhen këto, ishte prej tjetër fare, prej së cilës asnjë s’i qe afruar altarit.
14. Sepse është e ditur që Zoti ynë lindi nga Juda, farë për të cilën Moisiu nuk foli asgjë për priftëri.
15. Por edhe shumë më tepër është e qartë, sepse sipas shembullit të Melkisedekut ngrihet tjetër prift,
16. i cili nuk u bë sipas ligjit të porosisë së mishit, por sipas fuqisë së jetës që s’ka fund.
17. Sepse dëshmon, duke thënë: “Se ti je prift për gjithë jetën sipas rregullit të Melkisedekut”.
18. Sepse porosia e parë bie poshtë, kur është e dobët dhe e padobishme;
19. - sepse ligji nuk mbaroi asnjë lloj pune, - po futi një shpresë më të mirë, me anë të së cilës i afrohemi Perëndisë.
20. Edhe meqenëse nuk u bë prift pa betim,
21. - sepse ata qenë bërë priftërinj pa betim, po ky me betim, me anë të atij që i tha atij: “Zoti u betua, dhe nuk do të pendohet. Ti je prift për gjithë jetën sipas rregullit të Melkisedekut”, -
22. i një dhiate më të lartë u bë dorëzanë Jisui.
23. Edhe ata qenë bërë priftërinj më shumë se një, sepse ndaloheshin prej vdekjes të mbeten përgjithnjë.
24. Por ky, pasi mbetet për gjithë jetën, e ka priftërinë të pandërrueshme.
25. Prandaj edhe mund t’i shpëtojë fare ata që afrohen pranë Perëndisë me anë të atij, sepse gjithnjë rron që të ndërmjetojë për ata.
26. Sepse i tillë kryeprift na duhej, i shenjtë, i pafajshëm, i papërlyer, i ndarë nga mëkatarët dhe i bërë më i lartë se qiejt;
27. i cili nuk ka përditë nevojë, si ata kryepriftërinjtë, të sjellë therorë më përpara për mëkatet e tij, dhe pastaj për ato të popullit; sepse këtë e bëri një herë, kur pruri theror veten e tij.
28. Sepse ligji vë kryepriftërinj njerëz që kanë dobësi; po fjala e betimit që u bë pas ligjit vuri Birin, i cili është i përsosur për gjithë jetën.