2 Korinthianëve 12

1. Të mburrem, nuk më intereson, sepse do të vij në vegime e në zbulesa të Zotit.
2. Di një njeri në Krishtin përpara katërmbëdhjetë vjetësh - a me trup, s’e di; a jashtë trupit, s’e di; Perëndia e di; - se ky njeri i tillë u rrëmbye deri në qiellin e tretë.
3. Edhe e di njeriun e tillë - a me trup, s’e di; a jashtë trupit, s’e di; Perëndia e di; -
4. se u rrëmbye në parajsë dhe dëgjoi fjalë të patregueshme, të cilat nuk i lejohet njeriut t’i flasë.
5. Për të tillin njeri do të mburrem; po për veten time nuk do të mburrem, veç për dobësitë e mia.
6. Sepse sikur të dua të mburrem, nuk do të jem i marrë, sepse të vërtetën do të them, po druhem se mos mendon ndonjë për mua më tepër nga ajo që më sheh ose nga ajo që dëgjon prej meje.
7. Edhe që të mos krenohem për zbulesat e shumta, m’u dha një gjemb në trup, engjëll satana, që të më bjerë me shuplaka, që të mos krenohem.
8. Për këtë tri herë iu luta Zotit, që të largohet satanai prej meje.
9. Edhe më tha: Të mjafton hiri im; sepse fuqia ime në dobësi tregohet e përsosur. Me gëzim të madh pra, do të mburrem më tepër për dobësitë e mia, që të rrijë tek unë fuqia e Krishtit.
10. Prandaj kënaqem në dobësira, në fyerje, në nevoja, në përndjekje, në shtrëngime, për Krishtin, sepse kur jam i dobët, atëherë jam i fuqishëm.
11. U bëra i marrë duke u mburrur; ju më detyruat; sepse unë duhej të rekomandohesha prej jush; sepse në asgjë nuk mbeta prapa nga apostujt më të shquar, ndonëse s’jam gjë.
12. Shenjat e apostullit vepruan tek ju me shumë durim, me çudira, e me shenja, e me fuqira,
13. sepse në ç’punë mbetët prapa nga kishat e tjera, përveç se unë vetë nuk u bëra barrë për ju? Falmani këtë padrejtësi.
14. Ja e treta herë që jam gati për të ardhur tek ju, dhe nuk dua t’ju bëhem barrë; sepse s’kërkoj pasuritë tuaja, po ju; sepse bijtë s’kanë detyrë të mbledhin për prindërit, po prindërit për bijtë.
15. Por unë me gëzim të madh do të shpenzoj dhe do të shpenzohem fare për shpirtrat tuaj, ndonëse, megjithëse ju dua më tepër, duhem më pak.
16. Po ashtu qoftë, unë nuk u bëra barrë për ju; po duke qenë dinak, ju kapa me mashtrim.
17. Mos lakmova gjë prej jush me anë të ndonjërit nga ata që dërgova te ju?
18. Iu luta Titos, dhe bashkë me të dërgova vëllanë. A mos lakmoi gjë prej jush Tito? A nuk ecëm po me atë frymë? A nuk ecëm në po ato gjurmë?
19. Përsëri pandehni se mbrohemi përpara jush? Flasim përpara Perëndisë në Krishtin; dhe të gjitha këto, vëllezër, i bëjmë për ndërtimin tuaj.
20. Sepse kam frikë se mos, kur të vij, nuk ju gjej të tillë siç dua, dhe mua nuk do të më gjeni të tillë siç më doni; se mos ka ndër ju grindje, zilira, zemërime, rrahje, thashetheme, tinëzira, mendjemadhësira, trazira;
21. se mos, kur të vij përsëri, më përul Perëndia im përpara jush, dhe vajtoj për shumë nga ata që kanë mëkatuar që përpara dhe s’janë penduar për fëlliqësinë dhe për imoralitetin e për ndyrësinë që bënë