Romakëve 3

1. Ç’ka më tepër pra Judeasi? Apo cila është dobia e rrethprerjes?
2. Shumë nga çdo anë. Më përpara, sepse fjalët e Perëndisë iu besuan Judenjve.
3. Sepse çfarë në mos besuan disa? Mos do të hedhë poshtë besën e Perëndisë pabesia e tyre?
4. Qoftë larg; po Perëndia qoftë i vërtetë, dhe çdo njeri gënjeshtar, siç është shkruar: “Që të dalësh i drejtë në fjalët e tua, dhe të fitosh kur të gjykohesh”.
5. Po në tregon padrejtësia jonë drejtësinë e Perëndisë, ç’duhet të themi? Mos është i padrejtë Perëndia që sjell zemërimin? Si njeri flas.
6. Qoftë larg; sepse atëherë si do të gjykojë Perëndia botën?
7. Sepse në qoftë se me anë të gënjeshtrës sime u shtua e vërteta e Perëndisë për lavdi të tij, pse unë më gjykohem si fajtor?
8. Edhe, siç shahemi, dhe siç thonë disa se ne themi, pse të mos bëjmë të ligat, që të vijnë të mirat? Dënimi i të këtillëve është i drejtë.
9. Çfarë pra? Jemi ne më të mirë se kombet? Pa fjalë jo; sepse e treguam më përpara se edhe Judenjtë edhe Grekët, të gjithë janë nën mëkat,
10. siç është shkruar: “Se s’ka të drejtë as një.
11. S’ka as një që kupton; s’ka as një që kërkon Perëndinë.
12. Të gjithë dolën jashtë udhës, të gjithë u bënë të padobishëm; s’ka kush të bëjë mirë; s’ka as një.
13. Varr i hapur është gurmazi i tyre; me gjuhët e tyre flisnin mashtrime; vrer nepërkash është nën buzët e tyre.
14. Goja e tyre është plot me mallkim e me hidhërim.
15. Këmbët e tyre janë të shpejta për të derdhur gjak.
16. Shkretim e mundim kanë nëpër udhët e tyre.
17. Edhe udhë paqeje nuk njohën.
18. Nuk ka frikë Perëndie përpara syve të tyre”.
19. Edhe dimë se sa thotë ligji, ua thotë atyre që janë nën ligj; që të mbyllet çdo gojë, dhe gjithë bota të bëhet fajtore përpara Perëndisë.
20. Sepse prej punësh ligji s’ka për të dalë i drejtë asnjë mish përpara tij; sepse me anë të ligjit njihet mëkati.
21. Po tani pa ligj u shfaq drejtësia e Perëndisë, duke u dëshmuar nga ligji dhe nga profetët.
22. Po, drejtësia e Perëndisë me anë të besimit në Jisu Krishtin në të gjithë e mbi të gjithë ata që besojnë; sepse nuk ka ndonjë farë ndryshimi.
23. Sepse të gjithë mëkatuan, dhe të gjithëve u privohet lavdia e Perëndisë,
24. edhe dalin të drejtë falas me anë të hirit të tij, me anë të shpërblimit që është në Jisu Krishtin,
25. të cilin Perëndia e vuri që përpara që të jetë mjet shpërblimi me anë të besimit në gjakun e tij, që të tregojë drejtësinë e tij, për ndjesën e mëkateve që qenë bërë përpara, me anë të durimit të Perëndisë;
26. që të tregojë drejtësinë e tij në këtë kohë, që të jetë ai i drejtë, dhe të nxjerrë të drejtë atë që i beson Jisuit.
27. Ku është pra mburrja? U përjashtua. Me cilin ligj? Të veprave? Jo; por me ligjin e besimit.
28. Kuptojmë pra se njeriu del i drejtë me anë të besimit, pa veprat e ligjit.
29. Apo vetëm i Judenjve është Perëndia? E jo edhe i kombeve? Po, është edhe i kombeve.
30. Sepse një është Perëndia që do të nxjerrë të drejtë rrethprerjen prej besimit, dhe parrethprerjen me anë të besimit.
31. Ligjin pra hedhim poshtë me anë të besimit? Qoftë larg; por ligjin vërtetojmë.